یکهو هشت و بیست دقیقه شب بیدار شدن از چرت ساعت چهار و نیم عصر

تا حالا شده تو زندگی اصلا ندونین دارین چی کار میکنین؟ یهو همه تصمیمات دو دهه گذشتتون به نظرتون اشتباه بیاد؟ یهو حس کنین کل مسیر زندگی یه تونل تنگ و تاریکه و چراغ قوتون فقط نیم متر جلوتر رو روشن میکنه؟ دنبال یه راه فرار از این تونل بی انتها باشین ولی ببینین که تو این تونل فقط میشه رفت جلو و اصلا هم معلوم نیست کی تموم میشه؟ منظورم یه تنگنا تو یه برهه زندگی نیستا، کلشو میگم در واقع...